One shot - Upadły Anioł

Jeszcze nie wiem kiedy. Ale kiedyś na pewno. Powiedzmy, że obiecuję.

Wszędzie kawałki szkła.

To zbite lustro.

Ucięte skrzydła,

Oraz połamana aureola.

Białe skrzydła, pióra jak śnieg,

A na nich czerwone krople.

Z mych pleców

Skrzydła wyrastają,

Tym razem ciemne,

Jak noc, jak smoła.

Czarne pióra połyskują

W świetle księżyca,

A na głowie, zamiast złotej aureoli

Czerwone rogi.

Na ziemi wciąż porozrzucane kawałki szkła,

A w nich ja.

Anioł, lecz już nie ten, co przedtem.

Mówią – upały,

… Więc taki jestem.